Deze shikishi toont het enkele, krachtige karakter 和 (wa), wat harmonie betekent, weergegeven in gedurfde, ongeremde penseelstreken door 武者小路実篤 (Mushanokōji Saneatsu). De compositie is bewust sober: het grote centrale karakter domineert het warme, theegekleurde papier, waardoor de energie van de inkt en de beweging van de kwast direct tot de toeschouwer spreken.
De kalligrafie weerspiegelt de kenmerkende esthetiek van Mushanokōji—direct, humanistisch en oprecht. De streken zijn dik en onregelmatig, waarbij vitaliteit belangrijker is dan verfijning, een kenmerk van zijn overtuiging dat kunst het hart moet uitdrukken in plaats van technische perfectie. De zacht verouderde ondergrond van de shikishi voegt warmte en diepte toe, wat het gevoel van kalmte en acceptatie versterkt dat in het woord wa besloten ligt.
Mushanokoji Saneatsu (1885–1976) was een vooraanstaande Japanse romanschrijver, toneelschrijver, filosoof en schilder. Als oprichtend lid van de literaire groep Shirakaba (Witte Berk) hielp hij een golf van humanistische en idealistische denkwijzen in het Japan van de vroege 20e eeuw binnen te loodsen—een scherp contrast met het naturalisme dat die tijd domineerde. Zijn literaire werk benadrukte vaak thema's als vriendelijkheid, individuele waardigheid en ideale samenlevingen.
In zijn latere jaren wendde Mushanokoji zich tot de schilderkunst als spirituele en creatieve bezigheid, waarbij hij vaak fruit, bloemen en kalligrafie met boodschappen van vrede en welwillendheid afbeeldde. Hij bleef tot aan zijn overlijden artistiek actief en wordt herinnerd als een vitale figuur in zowel de moderne Japanse literatuur als kunst.
