Belastingen inbegrepen.
Verzendkosten worden berekend bij de checkout.
Een 100 jaar oud origineel handgeschilderd vintage shikishi-kaartje van Kema Nanboku (食満南北) vangt de essentie van traditionele Japanse theatrale expressie met speelse flair. De illustratie toont Yakkō (奴) uit de Ōtsu-e, wat verwijst naar een type vazal of dienaar van een samoerai, vaak afgebeeld met overdreven gelaatstrekken en een theatrale pose. Gekleed in een korte hakama en een halfjasje. Houdend gereedschappen of touwen, afgebeeld in een dramatische lopende houding of overdreven actie die de lagere krijgersklasse symboliseert of de starre hiërarchie bespot. Het is ook verbonden met het kabuki-theater en de parodiecultuur in het Edo-Japan.
Kema Nanboku, geboren Teiji in Sakai-stad, Osaka, op 31 juli 1880, was een gerenommeerde kabuki-toneelschrijver en veelzijdige kunstenaar van de Meiji-, Taisho- en Showa-periodes. Oorspronkelijk de zoon van een sakebrouwer, leidde zijn levenslange liefde voor theater hem uiteindelijk tot een leerlingschap bij de romanschrijver Murakami Nairoku en later tot een discipel van de beroemde kabuki-toneelschrijver Fukuchi Ochi bij het Kabukiza Theater in Tokio.
In 1906 keerde Nanboku terug naar Osaka en sloot hij zich aan bij het theatergezelschap Shochiku op uitnodiging van kabuki-acteur Kataoka Gato III. Met de steun van Hayashi Chozaburo begon hij kyogen-stukken te schrijven voor Nakamura Ganjiro I, en werd hij uiteindelijk een van de meest prominente toneelschrijvers in het Kansai Kabuki. Zijn opmerkelijke debuutstuk, Juraku Monogatari, werd in slechts drie dagen geschreven en had zijn première in het Minamiza in 1911. Gedurende zijn carrière veranderde Nanboku klassiekers van Chikamatsu Monzaemon, evenals moderne literatuur van Tanizaki Junichiro en Akutagawa Ryunosuke, en liet hij meer dan 100 werken na.
Nanboku was ook een begenadigd senryu-dichter, kalligraf en schilder, die talloze shikishi en rollen produceerde met scherpe of introspectieve composities. Zijn artistieke gevoelstrek reikte verder dan het toneel, en toonde een rijke waardering voor visuele en literaire expressie.
