Deze expressieve dorei (kleiklok) toont het gezicht van een oni (demon of oger) van het eiland Sado (佐渡島), in de prefectuur Niigata—een eiland dat doordrenkt is van volksverhalen, Noh-theater en historische verhalen over verbanning. Met zijn ondeugende grijns, bolle ogen en overdreven gelaatstrekken vangt deze bel de speelse maar angstaanjagende geest van de traditionele Japanse oni, figuren die vaak worden geassocieerd met het afweren van het kwaad en het beschermen van huishoudens.
Eiland Sado staat ook bekend om zijn historische goud- en zilvermijnen, vooral tijdens de Edo-periode. Arbeiders in de diepe tunnels gaven vaak aan vreemde geluiden te horen, schimmige figuren te zien of zelfs aangevallen te worden door onzichtbare wezens. Men zei dat dit oni of geesten waren die de rijkdommen van de bergen bewaakten. (Deze verhalen werden gebruikt om ongelukken te verklaren, diefstal te ontmoedigen of de zware arbeidsomstandigheden te weerspiegelen.)
Handgevormd en geschilderd in tinten groenblauw met opvallende gelaatstrekken, produceert deze keramische bel een zacht gerinkel wanneer hij wordt geschud, waarvan men gelooft dat hij bescherming brengt en boze geesten verdrijft. De humoristische uitdrukking weerspiegelt de lokale volkskunststijl van Sado, waar demonen vaak niet als kwaadaardig worden afgebeeld, maar als brutaal bewakers of bedriegers met een menselijke kant.
Deze oni-bellen zijn ook verbonden met Oni Daiko (鬼太鼓)—Sado's beroemde demonendrammencultuur die tijdens festivals wordt uitgevoerd om het kwaad af te schrikken en te bidden voor goede oogsten.
