Een vintage kleibelletje (土鈴, dorei) van Tsurugaoka Hachimangū (鶴岡八幡宮), een historische sintoïstische schrijn in Kamakura, Japan. Historisch gezien werd aangenomen dat dergelijke kleidoeken kinderziekten en insecten afweerden. Het werd vervaardigd als devotiespeelgoed dat goddelijke bescherming symboliseert en dient als souvenir van de schrijn.
In Japan werden duiven traditioneel niet als vredesymbolen beschouwd. Die associatie werd pas na de Tweede Wereldoorlog wijdverbreid, beginnend met de release van de sigaretten “Peace” in 1946 met een duivenmotief. Eerdere literatuur negeerde duiven vaak of stelde ze negatief voor, hoewel ze werden geassocieerd met Hachiman, de beschermgod van de Genji-clan, als zijn boodschappers. Deze verbinding leidde tot de creatie van duivenvormige kleibelletjes (鳩鈴, hatosuzu) bij grote Hachiman-schrijnen—Usa, Iwashimizu en Tsurugaoka. Daaronder is het belletje van Tsurugaoka Hachimangū het meest verfijnde, met verfijnde, veelkleurige ontwerpen. Deze belletjes, die voor het eerst rond 1950 werden gedoneerd en geworteld zijn in de Saga-ware van Kyoto, weerspiegelen zowel heilige oorsprongen als evoluerende kunststijlen, waarbij moderne versies fellere, gedurfdere kleuren gebruiken om aan hedendaagse esthetiek te voldoen.
Dit klei-duivenbelletje van Tsurugaoka Hachimangū is zowel een charmend volkspeeltje als een heilige talisman, die gebeden om bescherming en gezondheid belichaamt en tegelijkertijd de verbinding van de schrijn met goddelijke boodschappers symboliseert.
