Dit terracotta figuur is een moderne reproductie van een eeuwenoude haniwa, een grafbeeld uit de Kofun-periode (3e–6e eeuw). Het figuur staat met één arm op de heup en de andere opgeheven bij het hoofd, met ronde, open ogen en een brede, verbaasde mond—kenmerken die hebben geleid tot zijn populaire bijnaam: "Dansend persoon" (踊る人).
Oorspronkelijk werden dergelijke haniwa op en rond kofun (grafheuvels) geplaatst als grafgiften. In de loop van de tijd evolueerden hun vormen van eenvoudige cilinders naar voorstellingen van dieren, huizen, krijgers en mensen zoals deze. Men gelooft dat deze beelden ceremoniële scènes uitbeelden—misschien begrafenissen, religieuze rituelen of zelfs naspelen van de prestaties van de overledene tijdens het leven.
Dit specifieke figuur is gebaseerd op een beroemd exemplaar dat is opgegraven bij de Nohara Tumulus in Kumagaya, Saitama, waar vergelijkbare figuren zijn gevonden in combinatie met andere rituele vormen, waaronder paardvormige haniwa. Sommige geleerden geloven dat de houding paardenbehandelaars zou kunnen voorstellen, mogelijk midden in een dans, of bezig met ceremoniële activiteiten gerelateerd aan paarden of landbouwgoden.
